Deeg van duizend bladeren
1 min lezen
Croissants doen me denken aan zomervakanties in Frankrijk, daar waren ze in mijn beleving altijd lekkerder en de geur van de karamelliserende roomboter bij de lokale bakker was onweerstaanbaar. Een goede croissant smelt bijna in je mond, en eigenlijk is hij zonder iets (of een klein beetje honing) het lekkerst. Een goede, want ook in Frankrijk is men roomboter door margarine gaan vervangen en ambacht door fabriekswerk.
Pate feuilletée, pasta sfoglia of bladerdeeg: een staaltje vienoiserie dat door weinig bakkers meer zelf wordt gemaakt. Jammer maar begrijpelijk, want bladerdeeg kost tijd, aandacht en vooral veel liefde voor vouwen. Het is anders dan ieder ander deeg, rijst in de koelkast en bestaat uit een ondenkbaar grote hoeveelheid roomboter.
Ik besloot tijdens een rustig weekend klassiek bladerdeeg voor croissants te maken volgens oud Frans recept: boter, bloem, water, suiker, melk, gist en mijn eigen desem. Het recept volgt binnenkort, dus plan maar vast twee dagen vrij om te kneden, vouwen, wachten en vooral genieten van dit intens tere deeg en alles wat daaruit volgt 😉
